بر اساس اين آيه هر كسى دست از گناه بردارد و ظاهر و باطن به تقوا آراسته نمايد و از پرداخت حقوق خدايى بخل نورزد و به تمام آيات الهى ايمان آورد ، بايد به رحمت حق اميد ببندد و نسبت به مولايش در اين كه دست او را گرفته و از افتادن در ورطهء هلاكت حفظ مىكند و وى را در پوششى سنگين از رحمتش قرار مىدهد ، حسن ظنّ نشان بدهد . در صورتى كه انسان برابر با برنامه‌هاى الهى دست از گناه بردارد و در راه ايمان و يقين قرار گيرد و به عمل صالح آراسته شود ، آنگاه بدگمان به حق باشد و تصوّرش بر اين مبنا قرار گيرد كه حضرت او مرا نمىپذيرد و به تعبير روايات بدگمان به مولا باشد ، حالت زشتى به خود گرفته و اتفّاقاً حضرت محبوب هم در برزخ و قيامت مساوى با بدگمانى وى با او معامله خواهد كرد . وَ إنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنّاسِ عَلى ظُلْمِهِمْ وَ إنَّ رَبَّكَ لَشَديدُ الْعِقابِ » « 1 » و قطعاً پروردگارت نسبت به مردم با ظلم و ستمى كه مىكنند صاحب آمرزش است ، و مسلّماً پروردگارت سخت‌كيفر است . وَ مَنْ يُطِعِ اللّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَخْشَ اللّهَ وَ يَتَّقْهِ فَاولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ » « 2 » و كسانى كه از خدا و پيامبرش اطاعت كنند و از خدا بترسند و از او پروا نمايند ، پس آنان همان كاميابانند . إنّا نَطْمَعُ أنْ يَغْفِرَ لَنا رَبُّنا خَطايانا أَنْ كُنّا أوَّلَ الْمُؤْمِنينَ » « 3 » قطعاً ما اميدواريم كه چون نخستين ايمان آورندگان [ از اين قوم ] بوديم ، پروردگارمان خطاهاى ما را بيامرزد .

--> ( 1 ) - رعد ( 13 ) : 6 . ( 2 ) - نور ( 24 ) : 52 . ( 3 ) - شعراء ( 26 ) : 51 .